پیشگفتار کتاب آیین های شگفت انگیز

این همه عکس می و نقش مخالف که نمود / یک فروغ رخ ساقی است که در جام افتاد
کتابی که در دست دارید، نتیجه تحقیق مختصی است که در مورد آیین های مشترک جهان ـ به خصوص ایران و ژاپن ـ انجام دادم. رشته تخصصی نگارنده تاریخ و ادبات است، اما اسطوره شناسی و مردم شناسی را نیز با علاقه دنبال کرده ام. زیرا تحقیقات در رشته ام این را می طلبید که در زمینه رشته های دیگر هم مطالعه داشته باشم.
در حین مطالعه متوجه شدم افکار اقوام مختلف چقدر شبیه به هم هستند. اما ضعف اطلاع رسانی باعث شده است تا بیشتر مردم از آن بی خبر بمانند. انسان های قرن بیست و یکم طوری زندگی می کنند که شباهت ظاهری با زندگی انسان های قرون گذشته ندارد. در نتیجه خیال می کنند که طرز زیستن انسان های پیشین هیچ ربطی به طرز زیستن انسان های امروزی پیدا نمی کند و شاید با چشم حقارت به آن ها بنگرد. به نظر نگارنده یکی از مهم ترین علت های تبعیض نژادی و قومی هم نداشتن اطلاع صحیح از دیگران است. به طور مثال اگر بدانیم قوم بدوی ـ خوش نداشتم این کلمه را به کار ببرم زیرا انسان بدوی و انسان پیشرفته وجود ندارد، انسان، انسان است؛ اما برای روشن شدن منظورم مجبور شدم از آن استفاده کنم ـ همان افکار را دارد که نیاکان ما داشتند و ما هم هنوز رگه هایی از آن را داریم. وقتی درباره آیین هایی که از دوران گذشته وجود داشته و در قرن حاضر هم باقی مانده اند شناختی پیدا می کنیم، دیگر خودمان را برتر از پیشینیان و اقوام دیگر نخواهیم دانست. شاید یکی از رسالت های علوم انسانی همین نکته باشد. خوشحال خواهم شد اگر این کتاب در این راستا نقشی به نوبه خود ایفا کند.
حال درباره کتاب حاضر به چند نکته اشاره می کنم:
اول این است که این کتاب به معرفی بخشی از آیین های مشترک دنیا می پردازد و بیشتر مصادیق از فرهنگ های ایرانی و ژاپنی گرفته شده است.
دوم اینکه تحقیق صورت گرفته به طور کامل در حوزه مردم شناسی گنجانیده نمی شود، بلکه این تحقیق تلفیقی از ادبیات ، اسطوره شناسی و مردم شناسی است.
نکته سوم این است که اسامی شخصی ژاپنی به ترتیب نام خانواده و نام کوچک ذکر شده اند؛ طوری که در ژاپن متداول است.
چهارم اینکه ترجمه هایی که نام مترجمان آن ها ذکر نگردیده است ، به عهده نگارنده بوده است. امیدوارم این کتاب در تغییر دیدگاه خوانندگان ، سهمی ، گرچه ناچیز، داشته باشد.

ناهوکو تاواراتانی