یادها و بودها چنگ اندازی به گذشته ها و نگارش خاطره ها از جمله درمانهای درد دورافتادگان از ایران در سالهای پس از انقلاب است .حفظ رابطه با زادگاهی که بازگشت بدان برای بسیاری خواب است و خیال و آرزوی دست نیافتنی ، تنها با گفتن "تلخ و شیرین " های گذشته مقدور و میسر است . بسیاری از این خاطره نویسی ها رنگ سیاسی دارند و دم از " دولتمردان " و "دولتمندان " پیشین می زنند . در میان این گونه آثار کمتر کتابی را سراغ داریم که از هنر و هنرمندان بگوید .
کتاب " یادها و بودها" این سد را شکسته است . " ایرج زهری " کارشناس و ناقد تئاتر در این کتاب بیش از هرچیز یادآور همین کشف و بازاندیشی است ./ |